سید ناصر حسینی پور

دیروز خواننده ای عزیز مهمان وبلاگم بود ،از حضورش در وبلاگ بسیار مسرور شدم و از کامنتی که برایم ارسال کرده بود نیز تشکر میکنم.

اصلا در فکر و خیالم نبود که سید ناصر حسینی پور نویسنده کتاب "پایی که جا ماند" اتفاقی در جستجوی مطلبی به وبلاگ "چم سنگر" برسد! بقول خودش در این دنیای بی انتهای اینترنت !

برای بنده که کتابش چند وقتی است خیلی خوب و مثبت ذهنم را درگیر کرده است دیدن این سید عزیز بسیار گرانبها و مایه ی خوشبختی و خوشحالی ام خواهد بود. 

میدانم فرزندان شهدا و جانبازان وآزادگان که کتابهای دفاع مقدس را خوانده اند نشانه ها و درس هایی از شهامت ودلاوری پدران خود را در گوشه ی ذهنشان حک خواهند کرد ؛ اما با کتاب "پایی که جا ماند" بسیاری از فرزندان شهدا علت جاوید الاثری و سالها دوری پدران خود را فهمیده اند و با هر ورقش هر کدامشان به نوعی نحوه ی شهادت پدر را برای خود تجسم کرده اند و به پدر افتخار میکنند... کتابی است که به حتم بسیاری از این یادگاران آن را در قفسه کتابخانه ی دلشان نگهداری می کنند...

خوش به سعادتت سید ناصر که به حد خودت رضایت دل مردم این سرزمین را بدست آوردی ؛مطمئنا "حق الله" بعد از ادای "حق الناس" است...

/ 1 نظر / 5 بازدید