خرم‌آباد؛ شهری اسیر نام‌های تهرانی

خرم‌آباد؛ شهری اسیر نام‌های تهرانی
ایسنا، سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی

اگر امروز به نام برخی خیابان‌های خرم‌آباد نگاه کنید، چیزی به‌جز تأسف و سرافنکندگی نصیبتان نخواهد شد؛ تأسفی که تقلید کورکورانه و بی‌دانشی و بی‌سلیقگی مسوولان را نشان می‌دهد. 
این مطلب بخشی از نوشتار یک دوست‌دار فرهنگ منطقهٔ لرستان است که آن را در اختیار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) قرار داده و در آن آمده است: 
«شهر خرم‌آباد که در گویش محلی لُری به‌صورت باستانی آن یعنی «خُرمواَ» تلفظ می‌شود، شهری محصور در کوه‌ها با چشمه‌های فراوان و جاذبه‌های کم‌نظیر گردشگری از دوران پارینه‌سنگی و مهرپرستی و ساسانیان تا دوره اسلامی و معاصر است. 
رشد و پیشرفت خرم‌آباد در دههٔ ۵۰ خورشیدی مرهون تلاش‌هایش شهردار فقید این شهر علی‌محمد ساکی است که هنوز عواید آن تلاش‌ها جلوی چشم مردم خرم‌آباد است. مرکز استان لرستان در دههٔ ۷۰ خورشیدی به‌دلیل مهاجرت‌های روستایی، شروع به بزرگ‌ شدن کرد و در دههٔ ۸۰ رسما محله‌هایی از شمال و جنوب به این شهر به آن اضافه شدند که مهاجران را دربر می‌گرفتند. این بزرگ شدن باعث ساخته شدن خیابان‌ها، میدان‌ها و کوچه‌هایی جدید شد که باید نامی برای آن‌ها انتخاب می‌شد. 
اما اگر امروز به نام برخی خیابان‌های خرم‌آباد نگاه کنید، چیزی به‌جز تأسف و سرافنکندگی نصیبتان نخواهد شد؛ تأسفی که تقلید کورکورانه و بی‌دانشی و بی‌سلیقگی مسوولان را نشان می‌دهد. وجود خیابان‌ها و محله‌هایی به نام آپادانا، شمیران، اکباتان، نارنجستان و... هیچ سنخیتی با قوم لُر ندارد و تقلیدی از نام محله‌های تهران است! واقعا چرا باید نام محله‌ای در خرم‌آباد شمیران باشد؟ این سوالی است که باید از مسوولان پرسید آن هم در حالی صد‌ها نام لُری زیبا وجود دارد که می‌توان بر خیابان‌های این شهر لُرنشین گذاشت. 
خرم‌آباد که میراث تمدن مفرغ قوم کاسیان را در سینهٔ خود دارد و بزرگ‌ترین شهر لُرنشین کشور است، اسیر بی‌سلیقگی شده است. انتظاری که مردم از اعضای جدید شورای شهر خرم‌آباد دارند، این است که نام‌های تهرانی خیابان‌های خرم‌آباد را عوض کنند و نام‌هایی مناسب را برای آن‌ها برگزیند. شورای شهر خرم‌آباد اعضایی اهل فرهنگ و هنر دارد که مردم به‌دلیل صبغهٔ فرهنگیشان به آن‌ها رأی داده‌اند. امید که با حضور این اعضا، خرم‌آباد، خرم‌آباد‌تر شود.»

رضا ساکی

/ 3 نظر / 23 بازدید
بخشعلی معتمدی

سلام آقا سعید مایه تاسف است که خیابانها و کوچه ها که زمانی به اسم شهدا مزین شده بودند به نام کوچه رز، آزیتا شبنم،رویا و... تغییر نام پیدا کرده اند. واز این تاسف بارتر اینکه بعضی ها به این کلمات افتخار می کنن و این یعنی فراموشی فرهنگ شهادت در شهرهای مدعی غیرت و شجاعت مسلمانی.

بهاروند

سلام خوب شد این قضیه رو مطرح کردید سعید آقا چند هفته پیش که رفتم طرف خرم آباد برخی از اسمها رو دیدم واقعا داشتم میآوردم بالا از این همه کج سلیقگی من نمیدانم کدام احمق این اسم ها رو پیشنهاد داده و چه بی شعورهایی این اسم ها رو تایید کرده اند. کسی نیست به اینها بگه بابا در تهران اسم هایی که انتخاب شده بر اساس یه سابقه تاریخی انتخاب شده اند و پشت آنها یه پیشینه است استان لرستان بالاخص شهر خرم آباد انقدر پتانسیل بخصوص در رابطه با نام گذاری دارد که خدا میداند. چه اشکال دارد اسم هایی که برخواسته از لرستان استفاده نمایند مثل میدان سوارکاران، خیابان قیقاچ، خیابان لاله(اشاره به لاله های استان) خیابان گرداب بردینه، میدان فلک الافلاک، خیابان چشمه ، خیابان مخملکوه ، میدان گلستان ، خیابان مفرغ، و...تازه برخی اسم ها که قدمت تاریخی دارند با کج سلیقگی آنها را عوض میکنند مثل میدان شقایق میدان سعدی خیابان حافظ

قاسمی

یشنهاد: پیشنهاد این وبلاگ به اهل‌قلم و به‌خصوص وبلاگ نویسان و مدیران سایت‎ها این است که روز دوشنبه و سه‌شنبه 18 و 19 خرداد هر یک از ما با انتشار مطلبی از این مرد بزرگ یاد کنیم. شاعران با شعرشان؛ عکاسان با انتشار تصاویری از ایشان و یا خدماتش و خلاصه هر یک به‌نوبه خود این روز را گرامی بداریم و پستی را به ایشان اختصاص دهیم. مشارکت ما می تواند حتی شامل انتشار یک عکس از ایشان باشد. امیدوارم همه دوستان در این امر مشارکت نموده و قدرشناسی خود را نسبت به مسئولین خدوم شهرمان اعلام کنیم. شاید این موضوع پیوند دیگری باشد بین جامعه مجازی و وبلاگ‎نویسی، که مدتی است به حالت رکود در آمده و حال و هوای سابق را ندارد. ضمن تشکر از مشارکت شما، منتظر انتشار و انعکاس لینک پست‌های منتشرشده شما هستیم