زندگی سفید و مرگ سیاه

زندگی ست که هیچ رنگی نمی شناسد و مرگ نیز همینطور. مرگ نه سفید می شناسد نه سیاه نه نژاد و نه قوم و نه ملیت .

تنها کیفیت و چگونگی مرگ است که مدتی در  حافظه ی کوتاه مدت ویا بلند مدت بجای می ماند. میخواستم بگویم مرگ یک معلم و یا چند دانش آموزدر حین تحصیل هرجای دنیا که باشد یک تراژدی تاسف بار است . عده ای در راه تحصیل علم ودانش و بینش ویکی در راه نشر آن از بین میروند.اینرا گفتم که نباید بین فداکاری مخصوصا قشر "معلم" فرق گذاشت! افراط وتفریط دور شدن از اصل هرماجرایی را درپی خواهد داشت.فداکاری معلمی در گیلان و همچنین در خراسان و ... بارها از رسانه ی سراسری وملی به کرات پخش گردیده اما این بار فداکاری معلمی در استان کم بضاعت ویا محروم حتی با مرگش نیز دچار نسیان وفراموشی رسانه ی ملی گردید.شب دوشنبه 28 مهرماه پس از بارش بارانی سیل آسا در خرم آباد لرستان ؛ بعلت بیماری یکی از دانش آموزان مدرسه شبانه روزی عشایری منطقه ویسیان پلدختر،سرپرست مرکز آموزشی دانش آموز بیماررا به مرکزبهداشت جهت مداوا منتقل که بعلت عدم امکانات به مرکز استان انتقال داده میشود .درآن شب طوفانی و سیل آسا ماشین این معلم فداکار گرفتار سیلاب شده و همگی آن چهار سرنشین را باخود میبرد و با گذشت بیش از چهار روز جنازه یکی از انان پیدا میشود و جستجو برای پیدا کردن اجساد کماکان ادامه دارد.

وزیر آموزش وپرورش هنوز هم هیچ گونه واکنشی در این مورد نداشته اند! باز هم احسنت به وزیر محترم بهداشت که بدون هیاهو و جنجال به اصفهان بر بالین فرد مصدوم حادثه اسیدپاشی میرود و به او وخانواده اش دلداری می دهد که نگران مخارج درمانش نباشد و خود هم بر عمل جراحی چشمانش نظارت میکند!

صدا وسیمای ملی هم که آتش سوزی های گاه وبیگاه و طوفان لحظه به لحظه کاترینا در آمریکا را گزارش و روایت می کند در اینباره سکوت فرموده و هیچ گونه خبری در 20/30 معروفش هم پخش نمی شود !هنوز هم معتقدم معلم فقط معلم است و هیچوقت یک معلم واقعی نژادپرستی و تبعیض را بشاگردان یاد نمی دهد این ما هستیم که معلم را هرگونه که خود بخواهیم تفسیر می کنیم.

پیدا شدن جسد یکی از دانش‌آموزان غرق شده در سیلاب لرستان / عکس از عظیم شکوری


/ 0 نظر / 132 بازدید