دلم هی پر می زنه سی هشتاپلی        چی کموتر لیز کنه گل داریا بلی

سالها پیش(دهه60) زمانی که شاگرد مدرسه ابتدایی بودم برای برپایی مراسم 22 بهمن همگی با معلمان و عشایر ومردم راهی سپیددشت مرکز بخش پاپی می شدیم تا مراسمی که بانی ان سپاه سپیددشت بود و از آموزش وپرورش و عشایر با لباس محلی و مسلح برای شرکت در مراسم دعوت کرده بود شرکت کنیم. این رسم هر ساله ی ما بود و بعد از مراسم در سپاه  ناهار به مهمانان وعشایر و مردم وکارگران ایستگاههای مختلف مدادند وبعد از با قطار محلی برمی گشتند وشور حال وهیجان خاصی داشت و مردم یکپارچه روز 22 بهمن حضور داشتند و بنوعی علاوه بر گرامیداشت 22 بهمن محلی برای عرضه تفنگ های قشنگ وخودکار ونیمه خودکار عشایر شده بود و هواه خواه بسیاری داشت ... دریکی از سالها اولیه بیاد دارم مهندس ملک آسا که در ان زمان بخشدار بخش بودند سخنران مراسم بودند ودر سخنرانی اش فقط این نکته را بیاد دارم که گفت هدف ما مبارزه با استکبار وسرمایه داری است و مبارزه ی ما جدی است . و دقیقا این مطلب را هم گفت که پیش خودتان فکر نکنید که کسبه و بازاریان ایستگاهها باید بساط خودراجمع کنند ، بلکه طرف ما امپریالیسم جهانی است و... در اوهام وفکر وخیالات خودم بودم که احتمالا مورد نظر و طرف حساب بخشدار کسبه ومغازه داران بخش هستند که شاید اندکی از مردم عادی مرفه تر بودند ! به ایستگاه که برگشتم فقط در این فکر بودم که بزودی مغازه ی پدر را تعطیل خواهند کرد و ما انطرف قضیه هستیم ! اما سالها گذشت وخبری از بسته شدن مغازه ها نشد وخیال ما هم راحت شد !

بیاد دارم که همان سالها مهندس ملک اسا کاندیدای نمایندگی حوزه ی پلدختر و ملاوی شدند و بنوعی چمسنگریها به لاک سیاسی فرو رفتند واین سرآغاز سیاسی شدن ایستگاه ما شد وانروزگار ایستگاه یکپارچه مهندسی شد و مهندس هم نماینده شد و سالها بعد همان ایستگاه بجز اقوام مهندس بقیه به مهندس پشت کردند و چند دستگی سیاسی در ایستگاه رخنه کرد و.... سالها می گذرد و مهندس نیست و ما هم به حوزه ای دیگر نقل مکان کردیم حوزه ی خرم آباد ! وسالهاست دیگر هر خانه خودش نمایندگی یک نماینده را برعهده گرفته و برای انتخاب نماینده ی خود ساعتهخا وروزها با هم برای تعداد رای های بسیار زیاد!!  ایستگاه کلنجار می روند .بماند که بعد از انتخابات دیگر خبری از نماینده ها نیست ویا بعد از ان دیگران هم مدعی می شوند که در لحظه ی آخر رای خود را به همان نماینده داده اند ! اما اینها همه یک روی سکه است و روی دیگرش شاید علاقه بیش از حد مردم ایستگاه ما به سیاست است و همیشه عاشق بحث وجدل داغ سیاسی هستند تا جایی که با اقوام خود سالها قهر ورفت وامدی ندارند بخاطر اینکه در خط آنها نیست ! اما با تمام این تفاصیل انتخابات دیار ما پر التهاب وپر جنب وجوش است.

بی تو دآسمون مه ملیچه پر نمیزنه         هیچکه د ئی شو دراز بُنگ سحر نمیزنه

عشق تو صوت بلبله غصه تو کر کرده منه   آیم عاقل که د حرف وا من کر نمیزنه

درد مِ دردِ بی دوا مرگِ مِ مرگِ بی صدا       هیچکه دِ مرگِ بی صدا ساز چمر نمیزنه

       بیکس و لونه تیچسه کموتر سوخته پرِ             کس لونه دِ باغ و کوه و کمر نمیزنه

گوتم تو باغمونمی حرف سر زبونمی       نوئنسم که شعله جز تو شرر نمیزنه 

گوتم تو عمر جونمی نوئنسم جز تو کسی    تش بلیز غصنه و حشک و تر نمیزنه

عزیز دل مرده منم پرس دلم ها د کلم    هر که عزیزش بمیره شونه و سر نمیزنه ...

سالها پیش دهه ی 60 و70 مسابقات فوتبال بین ایستگاههای راه اهن جذابیت و شور وهیجانی خاصی داشت .این مسابقات معمولا در بهمن ماه وبرای گرامیداشت دهه ی فجر برگزار میشد ولی در طول سال نیز مسابقات دوستانه بین ایستگاه های مختلف برگزار میشد. تیم های مطرح این مسابقات معمولا راه اهن سپیددشت و چم سنگر وتنگ 7 بودند.

تنگ 7 تیم خوبی  داشت وهمیشه بازی کردن در زمین این ایستگاه  برای میهمان سخت بود ولی بازی ها دوره ای هم برگزار می شد ومعمولا تیم ها میزبان و هم میهمان بودند واین برجذابیت بازی ها افزوده بود به نوعی که فوتبال کل مردم ایستگاه را تحت تاثیر قرار میداد وهمه تماشاگر ودوستدار بازی جوانانشان بودند.بعضی اوقات ایستگاه مازو هم در مسابقات شرکت میکرد وگاهی اوقات درگیری بعد از بازی در این ایستگاه جزء لاینفک بازی بود و بهترین نتیجه در مازو بدون درگیری مساوی بود . 

بعضس اوقات از سپیددشت دو تیم و روستاهای اطراف سپیددشت (ایروه و گازه) هم با یک تیم در مسابقات شرکت میکردند و واقعا این بازی هاکه  تنها دلمشغولی جوانان آن روزگار که در زمین های خاکی بازی میکردند شور وهیجان خاص و طرفداران پر وپاقرصی داشت. بچه ها از هر جایی که بودند خود را به مسابقات می رساندند وبرای ایستگاه خود بازی میکردند. در این میان ایستگاه بیشه به دلیل موقعیت جغرافیایی خود بیشتر اوقات در سطح گل کوچک در بعضی از مسابقات خاص شرکت میکرد وزمینی خاص برای گل بزرگ نداشتند.

این را نیز بگویم که نبرد اصلی بیشتر اوقات و فینال بین راه آهن سپیددشت و جم سنگر برگزار میشد. وتیم ما معمولا نایب قهرمان بود و سپیددشت قهرمان !

ان زمان سپیددشت بازیکنان خوبی داشت که اگر امکانات داشتند میتوانستند در تیم های مطرح توپ بزنند مانند (حمید فتحی کاپیتان فعلی تیم نفت تهران ) وتیم ما هم بازیکنان خوب وتکنیکی داشت . از بازیکنان سپددشت (بهمن احمدی دفاع آخر با "هستم های معروفش "- امیرجان دروازه بان فرزو چالاکش -امیرسرداری ها و قلی و رضا ساکی و... نصیر وحاجیوند و.... ) وتیم ما هم (غلام عبدلی و قباد مرادی و اله کرم داودی - سعید ملک آسا -مرحوم رضا بختیار و امیر و سالار ماهروبختیاری و ناصر و غضنفر و جان مراد نظری و بیژن و فرهاد ومهدی ومهرداد وفریبرز مرادی مرتضی وعلی صفر ونادر پاپی و خداکرم داودی و مظفر و مرحوم ظفر میرپور - آرش ومسعود بهشتی وسهراب و مجتبی باقری و...

معمولا بعد از اهدای جام قهرمانی به سپیددشت ماهم  جام اخلاق را  برای خالی نبودن بدست میاوردیم .گذشته از مسابقات وقهرمانی و بازی ها  و به بهانه این مسابقات سفرهای بین ایستگاهی برای مسابقه هرکدام داستان خاص خود را داشت و خاطرات لاینفک بچه ها بود از درگیری های بعد از بعضی از بازیها از دیر آمدن قطارها ؛از باران و از جاماندن از قطار از سفر با قطار باری و از شب منتظر ماندن در ایستگاه و مهمان بعضی از آشنایان بودن واز باخت ها وبردها و گل ها ... اینها هرکدام داستان وخاص خودرا داشت ومجالی برای یادآوری داستان را می طلبد اما مهم این بود که این مسابقات روزها وروزگار بسیار زیبا وفراموش نشدنی برای یکایک بچه های راه آهن دارد که می طلبد در زمانی دیگر داستان بعضی از این بازیها را برای دوستانی که خواهان یادآوری این دوره بود برای عبلاقمندانش بنگارم .باشد که مقبول دوستان باشد.

امیر فروزانفر از آشنایانمان بود خانه پدری اشان در خرم آباد قاضی آباد بود وسالها پیش به گیشای تهران نقل مکان کردند امیر جوان ناکامی که دیشب براثر گاز گرفتگی در قاضی آباد همراه پسر خاله اش جان باخت ،دانشجوی رشته عمران دانشگاه شوشتر بود و بعلت شغل پدر وبرای کارهای عمرانی پدر به خرم اباد امده بودند .جوان سربه زیر و با معرفت و مهربانی بود .درگذشت او واقعا ما و خانواده را متاثر کرد و درگذشت جوان ناکام امیر فروزانفر را به خانواده ی محترمشان تسلیت عرض می کنمو صبر وشکیبایی از درگاه خداوند منان برایشان مسئلت دارم.

 کره شمالی رسما اینترنت نداره. سایت رسمی کره شمالی هم از خارج کشور اداره می‌شه. البته یک شبکه داخلی هست و کمی دسترسی به خارج ولی در نهایت امر چیزی به اسم «اینترنت» به اون معنی که می‌شناسیم  نیست.

با اتمام ثبت نام از کاندیداهای انتخابات واعلام اسامی ثبت نام شده استان لرستان به نظر می رسد برای ما راه آهنی ها -چم سنگر- نکته ای جالب داشته باشد آنهم اینکه  می بایست دوستان دست اندرکار سدی به نام " کارشناسی ارشد " را هم پشت سر بگذارند تا" کارشناسی "و " کارشناس " مفهوم جامع تری از خود به نمایش بگذارد...

در کل اگر نگاهی به تعداد کاندیداهای ثبت نام شده بیندازیم متوجه می شویم سدی به نام "مدرک کارشناسی ارشد" باعث گردیده افراد زیادی که داعیه ی شرکت در این مارتن دارند در همان ایستگاه اول سوت پایان سردهند و منتظر  و پیگیر پروژه ای به نام " ارشد" در هر رشته ویا دانشگاه وشهری شوند ....

از طرفی تعداد کم خانم های کاندیداها نیز شاید نگران کننده بنظر برسد که به واکاوی وتحقیق بیشتری در این خصوص نیاز است ..

در لیستی که از اسامی عجیب زنان و مردان ایرانی منتشر شده است نامهای دیگر هم هستند که احتمالا فراموش شده اند و یا در این بعضی نواحی برای دختر انتخاب شده وبعضی دیگر از نقاط کشور برای مردان بعنوان مثال در این لیست نام " روسی " برای دختر انتخاب شده که در منطقه ما برای پسر بکار برده شده است ؛ " قپونی" و "ژیان"و"صابون" "بارونی ""پنجی" و"شهدی"هم شاید جالب باشد که برخورد کرده ایم .

 اسامی عجیب ایرانی :

http://www.tabnak.ir/fa/news/214698

سالهاست که به استادیوم آزادی نرفته ام .آخرین با بازی پرسپولیس وپاس بود که حمید استیلی و هاشم حیدری و ... در پاس بودند بازی خوبی بود و من هم با دوستان ورزشگاه بودم وطرفدار استقلال !

اما اینبار حکایت فرق می کند این بار استقلال تیم محبوبم با تیمی بازی می کند که با دوستداران وطرفدارانش در برنامه 90 خیلی راحت ارتباط برقرار کردم و از جنس خودم بودند ؛ چهره های بعضی از کودکانش مرا بیاد کودکان دیارم می انداخت با همان حیای لری و زبان صاف وساده و شیرین و بی آلایش لری حرف می زدند .احساس کردم قسمتی از وجودم در آنجاست وخاطراتم زنده شد .خاطراتی با آن استادیوم کوچک وقدیمی که بزرگ مردانی از قوم در لباس فوتبال به جنگ قهرمانانی تا بن دندان مسلح می روند که هیچ سلاحی جز غیرت در دست ندارند و با فنون و تکنیک محلی زور آزمایی می کنند .شاید در این دیدار مغلوب باشیم ولی میدانم مغلوبی سربلند خواهیم بود

ولی خیلی دوست دارم خاطره دهه 60 فوتبال مردم استانم لرستان -خیبر خرم آباد - دگربار تکرار شود و اینبار یک تیم دیگر از مردم قومم دگر غول فوتبال  ایران را شکست دهد تا ناممان را جاودانه سازد و ورد زبانها باشیم . چرا که هر بار در استادیوم آزادی بعد از سالها نام خیبر خرم آباد هم برای رو کم کنی حریف فریاد زده میشود !

هرچند این برد وباخت ها در دنیای فوتبال طبیعی است و  با یک برد به کسی جام نمی دهند اما مردم قوم من میخواهند تاریخ و هویت و بغض فروخورده ی سالها جدایی و محرومیت خود را سر دهند وفریاد کشند .

بعد از سالها به استادیوم می روم و به جای تیم محبوبم استقلال ، "جان و وجود " خود را برکمان  صوت فریاد خواهم کشید  : یاسیج - خیبر - لُـــــر

پ. ن : با اینکه شهرداری 1 بر صفر به استقلال باخت ؛اما بازیکنان وتماشاگران با غرور از ورزشگاه بیرون آمدند و هیچ وقت مصاحبه نوجوان روپایی زن 17 ساله یاسوجی که در ورزشگاه به هنر نمایی پرداخت از خاطرم نمی رود که گفت من لرم وبه لر بودنم افتخار می کنم.

مادر با یک دست گهواره، و با دستی دیگر جهان را تکان می دهد.(ناپلئون بناپارت)

کودک، مادرش را از لبخندش می شناسد.(ورژیل، شاعر رومی)

اگر فرزند، مار هم باشد، باز مادر او را به سینه اش می چسباند.(عربی)

خدا می خواست همه جا جلوه کند، مادر را آفرید.(عربی)

مهربانی پدر از قله فراتر است، مهربانی مادر از اقیانوس عمیق تر است.(ژاپنی)

وقتی بچه زمین میخورد،مادرگریه میکند؛وقتی مادر زمین میخورد، بچه می خندد!    (افریقایی)

"ما درم از قبیله ء سبز نجابت بود          

     و با زبان مردم بهشت سخن می گفت

چادری از ابریشم ایمان به سر داشت

    قلبش به  عرش خدا می ماند   

   که  به اندازه ء حقیقت خدا بزرگ بود

و من صدای خدا را       

از ضربان قلب او می شنیدم  

       و بی آن که کسی بداند  

    خدا در خانه ء ما بود

و بی آن که کسی بداند    

       آفتاب ازمشرق صدای مادر من طلوع می کرد "

-----------------------------------------------------------------------------------------

بغض من از غم مادر شکست
شیشهء دلم از داغ مادر شکست
ناله ها از سوز او آغاز کردم
شکوه ها از هجرت او آغاز کردم
قصه های مهر مادر دیده ای
غصه های هجرت مادر شنیده ای
مثل باران از غمش اشک باریده ام
از فراقش روزوشب نالیده ام
از هجرت مادر غمگین دل شده ام
از نبودش رانده از محبت مادر شده ام

شاعر "فرنگیس رزمی نژاد"

------------------------------------------------------------------------------------------------

پ .ن : سالها پیش مادرم  در همین روزها برای همیشه ما را تنها گذاشت و بهشتی شد. مادری که مهربانی ومحبتش برای همیشه در یاد وخاطره ی ما نقش بسته است.روزهایی که شام یلدای ما در بی مادری سپری شد و سالهاست شب یلدا منتظر وچشم براهش هستیم و هنوز شب بی مادری را شام یلدا می کنیم.

محل پاپی

محــل پاپی کُـــل کــوُه و روُوَه                   دار وُ دِرختَه آو هَـــواش خُووهَ

هـــی دِ کاشرف تا گه مـــازوُه                 کُــل نِــرِوُ  بِــــرکَه بیشترش کــوهَ

چشمــیا قیمتـی آویـا شیـرینـم                آبشـار و بیـشه دوسـیـا دیـریــنم

تـــاف و قِـلاگُـل چی مِهمُـوخُونَــهَ             مـَهــد تَفــریــگاه کُــل لُــرسُــــونَه

کُوهــیا کـُـوه کِــلا و هَشــتا پـَهلـی          کُــــل چِشــمه ریزُ و دِرَختیا بَــلـی

(نجم) رگ و ریشه داره وِ قِشُو              که چَنـــی قشنگ ورداشتهَ پِشُو

                                                   شعری از: عبدالکریم نجم الدینی - خرم آباد

                                                   کتاب : لرستان در شعر شاعران

                                                   نویسنده : دکتر شفیع زاده

پ . ن : در پاسخ خواننده ی محترمی که اظهار لطف نموده بودند مرجع نوشته ی فوق را اعلام میدارم وقبلا از همین کتاب نیز شعر "ستره وشال " سروده ی  علیپور -محمد کاظم را منتشر کرده بودم.      

امسال به همت حاج حسین سلوک فرزند حاج رضا سلوک -حاج رضا سلوک ؛ بانی هیات بزرگی در محله پل بزرگ شهر خرم آباد(هیات حضرت ابوالفضل (ع) )- هستند ،هیات عشاق العباس لرستانی های مقیم تهران دایر گردید.هرچند دغدغه ی ایشان مبنی برعدم اطلاع همشهریان  از وجود چنین هیاتی در پایتخت درابتدای امر ذلشوره ای برایش بوجود آورده بود ،اما با همراهی وهمکاری دیگر همشهریان اطلاع رسانی انجام گردید ،هرچند این اطلاع رسانی بصورت کامل بعلت عدم دسترسی بدیگر لرستانی ها وقوم لر انجام نگرفت ؛اما در همین شروع سال اول ؛حضور گسترده  وبی ریای لرستانی ها در هیات عشاق العباس نشان از مصمم بودن آنان بر اتحاد و همراهی وهمکاری با یکدیگر وزنده نگهداشتن آیین محرم خاص لرستانی هاست.

به جرات میوان گفت که بنده بعد از 14الی 15 سالی که درتهران اقامت دارم برای اولین بار تعدادی از همشهریان را دیدم که برخلاف سالهای گذشته عزاداری درتهران را به لرستان ترجیح دادند. خیلی ها ماندگار شدند ؛ بعد از سالها، لرستانی ها خود میدان دار عزاداری به سبک وسیاق خودشان در پایتخت بودند.گمشده ای که بعد از سالها لرستانی ها در تهران یافتند.از نمایندگان سابق شهرهای استان تا دانشجویان وهنرمندان وورزشکاران ومربیان تیم های ملی ومدیران ارشد و نظامیان و... حضورپررنگی در مراسم عاشورای لرستانی ها داشتند.

چیزی که بیش از هرچیز در این عزاداری جلب توجه میکرد درخواست های عزاداران برای نوحه های حزین وزیبای لری بود ! مکان هیات باتوجه به اینکه در زمینی که به همت بچه های لرستانی شهرداری منطقه 5 آماده شده بود مکان مناسبی بود ودسترسی آن نیز خوب بود و سیستم صوتی وگرمایشی ونورپردازی آن هم به خوبی انجام گرفته بود.برای روز عاشورا نیز خاک بسیار تمیز همراه با گلاب ناب آماده شده بود و برای خشک شدن گل (خًررًه) عزاداران نیز ؛از بشکه هایی که با گازوئیل به طرز بسیار زیبایی تامین میشد استفاده کرده بودند .روز عاشورا نیز دسته ی عزاداران بعد از طی مسافتی در خیابانهای اطراف و هیات های مسیر ، نماز ظهر عاشورا را در خیابان به جا آورده وبعد از آن با حضور در داخل هیات نیز برنامه سخنرانی ونوحه سرایی تا ساعاتی ادامه داشت وبعد از صرف ناهار برنامه دهه ی محرم لرستانی ها با برپایی مراسم شام غریبان پایان یافت .نکته ای که حائز اهمیت این بود که عزادارن بسیار راغب بودند که توفیق داشته باشند سال آینده نیز در جمع هم استانی های خود در دهه ی محرم شرکت نمایند.

چون برای اولین بار این مراسم برگزار شده بود ممکن بود که نواقص ویا نکاتی از دید بانیان مراسم مخفی بماند که با پیشنهادات همشهریان میتوان آن را سال آینده بهتر برگزار نمود هرچند برای دوستانی که سالها در تهران خضور داشتند مراسم بسیار جذاب وخوب برگزار شده بود. امیدوارم که حضور هم استانی ها که شروع آن با هیات عشاق العباس همراه بود وتصمیم بر ساخت حسینیه ای درخور لرستانی درمرکز گرفتند جامه ی کاملاعملی به خود گیرد ودر آینده ای نزدیک لرستانی ها ی مقیم تهران هم صاحب مرکزی مستقل برای تجمعات ملی ومذهبی وفرهنگی خودگردند.مراسمی مانند خرره که درتهران استقبال خوبی ازبرگزاری این آیین بعمل آمد وبنظر حقیر درآینده ای نه چندان دور این آیین جای خودراردرکشور باز خواهد نمود وبنوعی همه گیر خواهد شد .

درپایان تعدادی از عکس های برگزاری این مراسم را جهت بازدیدکنندگان گرامی درفتوبلاگ زیر به استراک گذاشته ام که میتوانید به آدرس زیر مراجعه نمایید؛ ضمنا از همراهی همشهری گرامی علیجانی برای تعدادی از عکس ها تشکر مینمایم.

آدرس فتوبلاگ :http://kasit.photoblog.ir